ماده 38 – قانون مالياتهاي مستقيم

در مواردي که منافع مالي، مورد نذر يا وصيت باشد و همچنين منافع مالي که مورد وقف و حبس است، اشخاص منتفع از منافع به استثناي اشخاص مذکور در بند (3) ماده (24) اين قانون نسبت به منافع هر سال مشمول ماليات بر درآمد خواهند بود.

تبصره- مال مورد وصيت وقتي مشمول ماليات خواهد بود که وصيت با فوت موصي قطعي شده باشد.[1]

[1] . به موجب بند 7 ماده واحده قانون اصلاح قانون ماليات­هاي مستقيم، مصوب 1394/04/31، اين متن جايگزين متن قبلي ماده (38) قانون شد. ‌

«ماده 38 – اموالي که به موجب وقف يا حبس يا نذر يا وصيت منتقل مي­ شود، در صورتي که از موارد معافيت مذکور در بند (3) ماده (24) اين قانون نباشد و‌ يا مشمول مقررات فصل ماليات بر درآمد اتفاقي نگردد، به شرح زير مشمول ماليات است:

‌الف – در مورد وقف و حبس، منافع مال هر سال مشمول ماليات به نرخ مقرر در ماده (131) اين قانون خواهد بود.

ب – در نذر و وصيت چنانچه منافع مورد نذر و وصيت باشد به شرح بند (الف) فوق و در صورتي که عين مال مورد نذر و وصيت باشد ارزش ‌مال طبق مقررات اين فصل تعيين و يک­جا به نرخ مقرر براي وراث طبقه دوم مشمول ماليات خواهد بود.

تبصره 1 – مال مورد وصيت وقتي مشمول ماليات خواهد بود که وصيت با فوت موصي قطعي شده باشد.

تبصره 2 – اداره امور مالياتي صلاحيت­دار در مورد وقف و حبس و نذر و وصيت اداره امور مالياتي است که محل اقامت متولي يا حبس و نذرکننده يا موصي در ‌محدوده آن واقع است و در صورتي که افراد مذکور مقيم ايران نباشند اداره امور مالياتي مربوط در تهران خواهد بود.

تبصره 3 – دفاتر اسناد رسمي و ادارات ثبت اسناد و محاکم دادگستري و سازمان امور اوقاف و خيريه و اداره سرپرستي صغار و محجورين و ‌همچنين بانک‌ها و ساير موسسات مجاز نخواهند بود به مفاد وصيت‌نامه‌ اي ترتيب اثر دهند مگر اين که گواهينامه اداره امور مالياتي مبني بر اين که‌وصيت‌نامه مذکور از طرف وصي يا وراث به اداره امور مالياتي صلاحيتدار تسليم شده است، ارائه گردد.»